شمایل مانا اثر مختار پاکی مصطفی مولایی

 در هر یک از این دسته رمان ها ، یک فرد «قهرمان داستان» در گذر تاریخ اجتماعی و توا لی نسلی بررسی و نمایانده می‌شوند      

 داستان روایت در روایت یک خانواده در طول نزدیک به هفتاد سال است

داستان با رائی اول شخص – سیاوش اغاز می شود که چطور جانباز شده است .

جمله معروف مارکس که می‌گوید: «هر نویی کهنه می‌شود و هر مقدسی عادی»، به فراخور، در طول این داستان 656 صفحه‌ای را خواننده می تواند ببیند .

این نوع نگاه به قهرمان که در سالهای آخر قرن بیستم با «امیل زولا» و «آناتول فرانس»‌در هیئت مقوله‌‌ای به نام ناتورالیسم رایج شد، در دهه پنجاه میلادی، با نهیلیسم برخاسته از جنگ جهانی دوم و آمیزش با فلسفه اگزیستانسالیستها وارد عمق و دامنه پیچیده‌تری گردید، و با نمایشهای بکت، یونسکو و رمان‌نویسهایی چون کامو، ژان پل سارتر، آدامف و... وارد مرحله‌ای تازه‌تر گردید، مرحله‌ای که خود ویرانگری قهرمان، از مشخصه‌های بارز هر اثر است. در همین مورد کافی است به مقایسه فصلهای میانی «جزیره پنگوئن‌ها» نوشته آناتول فرانس با فصلهای میانی «شمایل مانا» بپردازیم

 

شروع داستان از زبان سیاوش، خواننده را کنجکاو می‌سازد تا بداند شمایل مانا از کجا، به وسیله که و برای چه به‌وجود آمده است. نویسنده «سیاوش»، که زندگی‌نامه شهدا را می‌نویسد و داستان را گاه از منظر خود و گاه از منظر مونس، مینا، پرگل، رفعت دراز، کوکب و...روایت می‌کند هدفی ندارد جز آنکه پرده از جانباز نامیده شدن خود براندازد

.
انطباق «شمایل مانا با «صد سال تنهایی» گارسیا مارکز که آدمهای تکراری با اسامی تکراری در هم می‌لولند و تولید‌مثل می‌کنند و می‌پوسند و خرافاتشان را با خود می‌گردانند و همچنین الگوهای به کار رفته و همسان با «عزاداران بیل»، که تنها آدمها ذهنیتشان و شمایلها و شیون و شین‌ها را تکرار می‌کنند، فرصت دیگری می‌طلبد. اما برای نتیجه‌گیری، ناگزیر باید همسویی «شمایل مانا» را با «سووشون» سیمین دانشور مورد ارزیابی کلی قرار دهیم .

در هر دو رمان، مردم ایران زندگی می‌کنند تا بهانه‌هایی برای گریه و شیون داشته باشند

/ 4 نظر / 31 بازدید
فریده چوبچیان

سلام دغدغه ی نویسنده سبب می شود به افکار واندیشه اش شکل دهد و شگردهای خود را با جان بخشیدن به آدمهای داستانش با اوصاف و فکر کردن با تصاویر ، دنیای داستان پدیدار می شود و من وشما را مفتون خود می کند . کوشا باشید همچنان

فریده چوبچیان

سلام مطالب جالبی را نقد و بررسی می کنید به وب سایت ها سری بزنید تا برای مطالب خوبتان خوانند بیابید . کوشا باشید [گل]

جالب بود...

رحمانی

جالب بود...